Stosunkowo lśniącą powierzchnię pokryw rzeźbią drobne zmarszczki. Odnóża mają golenie krótsze od stóp. Na tylnych goleniach zewnętrzna ostroga wierzchołkowa jest tak długa jak wewnętrzna, ale nieco grubsza. Pazurki stóp mają bezzębne strony wewnętrzne.
Biologia i ekologia thumb|Porobnica włochatka, częsty gospodarz listewnicy skąpofraczki Owad stenotopowy i ciepłolubny.
Postacie dorosłe obserwuje się późnym latem, w sierpniu i wrześniu. Chętnie przesiadują na nasłonecznionych powierzchniach, jak ściany budynków, mury czy pobocza dróg. Stadium to żyje krótko i nie pobiera pokarmu. Samice umierają po złożeniu jaj.
Larwy są ektopasożytami wczesnowiosennych pszczół z rodzajów koczownica, kornutka, murarka, porobnica, pszczolinka i smuklik. Przechodzą rozwój w ich gniazdach. W warunkach polskich najczęściej ich żywicielem zostaje porobnica włochatka.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek palearktyczny z centrum rozsiedlenia w Europie Zachodniej. Na starym kontynencie podawany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Chorwacji, Czarnogóry, Serbii, Grecji oraz południa europejskiej części Rosji.