Samolot jednak nigdy nie wszedł do masowej produkcji z powodu opóźnień w budowie i kłótni w partii faszystowskiej. Nie udało się nawet zastąpić nim starszych samolotów Breda Ba.65. Wyprodukowany został tylko egzemplarz prototypowy, który został przyjęty na służbę wojskową pod numerem ewidencyjnym MM.363. Jego późniejszy los jest niejednoznaczny. Przyjmuje się, że albo został zniszczony podczas alianckich bombardowań, zezłomowany przez Włochów, Niemców, którzy mieli go zdobyć po kapitulacji Włoch, ewentualnie przez aliantów którzy zniszczyli go po testach.

Konstrukcja AUT 18 był całkowicie metalowym dolnopłatem, których powierzchnia została pokryta duraluminium. Samolot miał silnik Fiat A.80 RC41 o mocy 1044 KM. Uzbrojenie składało się z dwóch zamontowanych w skrzydłach karabinów maszynowych Breda-SAFAT kal. 12,7 mm.

Literatura F. Trojani, La coda di Minosse, Mursia, Milano, 1964 L. Cesari, Una fabbrica una storia, Pro Foligno, Foligno, 2004 R. Gentilli L'aviazione da caccia italiana 1918-1939. Volume 2o: tecnica, stemmi, esportazioni, Ed.A.I. s.r.l., Firenze, 1982

Linki zewnętrzne AUT 18 (POL) www.airwar.ru AUT 18 (RUS) (ITA)

Kategoria:Włoskie samoloty myśliwskie okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym