wiele z nich to proteiny błon komórkowych i mitochondrialnych oraz prekursory związków o właściwościach bakteriobójczych. Za charakter hydrofobowy odpowiada głównie oleamid – endogenny amid pierwszorzędowy kwasu oleinowego – oraz amidy innych kwasów tłuszczowych: mirystynowego, palmitynowego czy stearynowego. Wymienione kwasy występują w produkcie końcowym również w stanie wolnym.
thumb|left|Gradówka w zaawansowanym stadium (ok. 4 miesiące)
Pochodzenie eponimu Gruczoły tarczkowe były znane już Galenowi; po raz pierwszy zostały opisane przez Giulia Casserio w 1609 roku. Swoje brzmienie eponim zawdzięcza jednak niemieckiemu lekarzowi Heinrichowi Meibomowi, który przedstawił ich wnikliwy opis w 1666.
Uwagi kliniczne Nieprawidłowo działające gruczoły tarczkowe są częstym powodem zespołu suchego oka (xerophtalmia), jednej z częstszych przypadłości związanych z aparatem ochronnym narządu wzroku. Mogą być również przyczyną zapalenia brzegów powiek (blepharitis), gdyż podrażnione, wysuszone powieki są podatne na różne infekcje. Stan zapalny gruczołów tarczkowych (meibomitis) powoduje zatykanie ich przewodów, a w konsekwencji powstanie na powiece białawego obrzmienia (chalazion), oznakę gradówki. Wydzieliny bakteryjne obecne przy takich stanach mogą stanowić przyczynę zapalenia rogówki (keratitis).
Bibliografia
Kategoria:Narządy dodatkowe oka