Obydwie strony planowały przeprowadzenie kolejnych rajdów w najbliższym czasie, licząc na wciągnięcie nieprzyjaciela do walnej bitwy sił głównych, zwycięstwo w której miało zdecydować o panowaniu na morzu.
Na początku maja 1916 roku „Lützow” został skierowany na Bałtyk celem przeprowadzenia dodatkowych szkoleń oraz prób szybkości na mili pomiarowej, gdzie 19 maja osiągnął prędkość maksymalną 27,9 węzła. Po powrocie na kotwicowisko u ujścia rzeki Jade krążownik został oficjalnie (od 28 maja) okrętem flagowym dowódcy 1. Grupy Rozpoznawczej, admirała Franza Hippera.
Bitwa jutlandzka
Kolejną i ostatnią już w krótkiej historii operacyjnej „Lützowa” akcją bojową była bitwa jutlandzka, w historiografii niemieckiej znana jako bitwa na Skagerraku. Doszło do niej w dniach 31 maja i 1 czerwca 1916 roku na skutek spotkania się na morzu głównych sił morskich Niemiec i Wielkiej Brytanii. Niemieckie krążowniki liniowe 1. Grupy Rozpoznawczej admirała Hippera, którym towarzyszyły mniejsze okręty, wyszły w morze z kotwicowiska u ujścia rzeki Jade o godzinie 2.00 (czasu środkowoeuropejskiego) w nocy 31 maja. Skierowały się najpierw w stronę wybrzeży Norwegii, a następnie na Skagerrak, gdzie miały przeprowadzić działania przeciwko żegludze brytyjskiej.