Po ukończeniu studiów na Politechnice Lwowskiej w 1921 został zatrudniony na macierzystej uczelni jako asystent, następnie adiunkt, wykładowca i docent. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we LwowieCzasopismo Techniczne. R. 54, 10 sierpnia 1936, Nr 15 s. 266. Oprócz pracy naukowej związany z lwowską spółką budowlaną, był również zatrudniony w magistracie. Podczas II wojny światowej nadal pracował jako wykładowca Politechniki, zajmował się również regulacją rzeki Białej w Grybowie.

Po zakończeniu działań wojennych, włączeniu Małopolski Wschodnie w skład Ukraińskiej SRR i przymusowych wysiedleniach osiadł w Nowym Sączu, gdzie pracował jako kierownik Biura Odbudowy Miasta. Następnie udał się na Górny Śląsk, podejmując pracę kierownika fabryki lekkich betonów w Bytomiu. Powrócił do pracy naukowej jako kierownik Katedry na Politechnice Śląskiej (był jej prorektorem w latach 1949–1958). Od 1949 do 1956 kierował Gliwickim Oddziałem Biura Projektów Architektury i Budownictwa.

W 1952 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji z okręgu Gliwice. Był członkiem Komisji Komunikacji i Łączności (jako jej wiceprzewodniczący). Po zakończeniu pracy parlamentarnej kierował Katedrą Geometrii Wykreślnej Politechniki w Krakowie, był również dziekanem Wydziału Budownictwa Wodnego uczelni (przez cztery kadencje).