Yuanwu Keqin (chiń. 圓悟克勤 pinyin Yuánwù Kèqín; kor. 원오극근 Wono Kŭkkŭn; jap. Engo Kokugon; wiet. Viên Ngộ Khắc Cần; ur. 1063, zm. 1135) – chiński mistrz chan frakcji yangqi szkoły chanu linji. Jeden z najważniejszych przedstawicieli chanu koanowegoMorten Schlütter. How Zen Became Zen. s. 112.Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. s. 248.. Znany także jako Foguo i Shaojue Keqin.

Życiorys Pochodził z miasta Chongzhu w Pengzhou z konfucjańskiej rodziny. Już w dzieciństwie był uzdolniony i całkowicie opanował konfucjańską klasykę. Zanotowano, że pisał codziennie 1000 słów. Miał również znakomitą pamięć.

Pewnego dnia podczas odwiedzin w klasztorze Miao zauważył, że patrząc na niektóre teksty buddyjskie odczuwał silnie, że kiedyś już je posiadał. Opuścił więc dom i rozpoczął praktykę u mistrza winai Zishenga oraz u mistrza sutr Yuanminga.

Pewnego dnia zachorował śmiertelnie i zorientował się, że jego studia sutr i recytowanie imienia Buddy były niewystarczające. Prawdziwa droga nirwany wszystkich buddów nie jest do znalezienia w słowach. Używałem dźwięków do znalezienia kształtu, ale są one bezużyteczne w radzeniu sobie ze śmierciąAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. s. 423.. Po wyzdrowieniu udał się na poszukiwanie mistrza chan.