W latach międzywojennych pod numerem 1 mieściły się Wydziały Cywilne Sądu Okręgowego, pod numerem 4 – Szwajcer i Ska, oferująca wyroby czekoladowe, pod numerem 3 – biuro sprzedaży Fabryki Chemicznej Erich A. Kollontay, pod numerem 7 – sklep Wedla.
W sierpniu 1931 w "Miesięczniku Literackim" ukazał się reportaż pod tytułem Z Górnego Śląska, w którego fragmencie została opisana ulica Dyrekcyjna:
We wrześniu 1931 miesięcznik został przez władze zamknięty.
Zabytki i instytucje Przy ulicy Dyrekcyjnej znajdują się następujące historyczne obiektyBarbara Klajmon: Katowicka kamienica mieszczańska 1840−1918, wyd. I, Katowice 1997.: Kamienica mieszkalna (ul. Dyrekcyjna 1). Zabytkowa kamienica (nr rej.: 1526/93 z 30 kwietnia 1993) kompleksu Hotelu Monopol, wzniesiona około 1900 (ul. Dyrekcyjna 2). W latach międzywojennych w budynku swoją siedzibę miała kolektura W. Kaftal i Ska. Kamienica mieszkalno-handlowa (ul. Dyrekcyjna 3), wzniesiona w 1905 według projektu powstałego w firmie budowlanej Ignatza Grünfelda, w stylu secesyjnym. Wybudowano ją na planie litery "U", zintegrowana została z tylną oficyną (razem tworzą czworobok zabudowy). Zwartą bryłę nakryto dachem dwuspadowym oraz zwieńczono szczytem ozdobnym usytuowanym na osi. Osie skrajne na ostatniej kondygnacji cofnięto w stosunku do lica budowli.