Zasiadał w Komisjach: Budżetowo-Skarbowej, Prawnej (jako sekretarz), Regulaminowej, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, kontynuował również pracę w gremiach z poprzedniej kadencji.

Na przełomie 1937 i 1938 związał się z ruchem demokratycznym na Śląsku (wiceprezes Komitetu Organizacyjnego Klubu Demokratycznego w Katowicach, później wiceprezes Zarządu Głównego KD) i w Zagłębiu Dąbrowskim (wziął udział w zebraniu założycielskim KD w Sosnowcu). W czerwcu 1939 jako jeden z trzech posłów Sejmu Śląskiego podpisał się pod wnioskiem o wyjaśnienie sprawy aresztowania Wojciecha Korfantego.

Walczył w wojnie obronnej Polski w 1939. Po jej zakończeniu pozostał w Warszawie, gdzie w październiku 1939 zakładał Związek Syndykalistów Polskich (od 1940 był jego komendantem głównym). W 1941 współtworzył oddziały ZSP "Zew". Na wiosnę 1943 aresztowany przez Niemców i zamordowany w ruinach getta warszawskiego.

Przypisy

Bibliografia Henryk Rechowicz, Sejm Śląski 1922–39, Katowice 1971 (biogram) Wanda Musialik, Górnoślązacy w parlamentach II Rzeczypospolitej (1919–1939), Opole 2004, s. 100, 110-111, 113, 163, 169 (informacja o przynależności do Komisji) i inne Antoni Czubiński, Stronnictwo Demokratyczne (1937-1989): zarys dziejów, Poznań 1998, s.