Następnie był kierownikiem Akcji Kontynentalnej prowadzonej przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie wspólnie z rządem brytyjskim. Działał w Stronnictwie Demokratycznym oraz był sędzią Odwoławczego Sądu Morskiego, który został ustanowiony przez brytyjski Parlament na czas wojny dla marynarki polskiej. W 1943 został wiceprzewodniczącym Komisji Dyscyplinarnej dla Funkcjonariuszy Państwowych przy Prezydium Rady Ministrów. Od 1942 był wydawcą miesięcznika Nowa Polska, który przez trzy lata ukazywał się w Londynie.

Po 1945 znalazł się na emigracji w USA. Pracował w Polskiej Sekcji RWE w Nowym Jorku. W 1956 był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Prawniczego w Stanach ZjednoczonychAdolf Seyrlhuber, Polskie Towarzystwo Prawnicze w Stanach Zjednoczonych, "Palestra", nr 1-2, 2003.

Kontynuował działalność w Stronnictwie Demokratycznym, od 1953 reprezentując ugrupowanie w Zgromadzeniu Europejskich Narodów Ujarzmionych (The Assembly of Captive European Nations, ACEN). Przez długi okres pełnił obowiązki sekretarza generalnego ACEN oraz delegata Rządu RP na Uchodźstwie. Od 1955 był działaczem Unii Liberalno-Demokratycznej Europy Środkowo-Wschodniej, przez cztery lata wydawcą i redaktorem biuletynu tego ugrupowania oraz Międzynarodówki Liberalnej (World Liberal Union, WLU).