Nikołaj Władimirowicz Kujbyszew (ros. Николай Владимироч Куибышев; ur. w Kokczetawie, ob. Kazachstan, zm. 1 sierpnia 1938 w Moskwie) – sowiecki komkor, mianowany na ten stopień w 1935. Brat Waleriana Kujbyszewa.
Życiorys Urodzony w rodzinie oficera armii carskiej, uczestnika wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905. Ukończył Omski Korpus Kadetów. W 1912 rozpoczął naukę w Aleksandrowskiej Szkole Oficerskiej, którą ukończył w 1914. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 10 Małorosyjskim pułku grenadierów. Walczył w I wojnie światowej. Dowódca kompanii i batalionu. Kapitan, trzy razy ranny, nagrodzony orderami za waleczność.
W 1917 członek pułkowego Komitetu Rad Delegatów Żołnierskich. Po rewolucji październikowej 1917 wybrany dowódcą pułku. Po klęsce wojsk sowieckich na froncie wyjechał do Moskwy gdzie służył w oddziale radiowym Ministerstwa Poczty. Do Czerwonej Gwardii wstąpił w 1918. Członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji(b) od 1918. Od czerwca 1918 członek Najwyższej Inspekcji Wojskowej. W 1919 komisarz, a później dowódca 3 Brygady w 9 Dywizji Strzelców na Froncie Południowym. Od maja dowódca 9 Dywizji. Walczył w wojnie domowej. Był członkiem Wyższego Kolegium Wojskowego, prowadził inspekcje oraz brał udział w przeformowaniu jednostek Armii Czerwonej w województwach Tambowskim i Samarskim.