Zarówno rzeźby drewniane, jak i kamienne, były pokrywane farbami o spoiwie olejnym.
Cechy stylistyczne Świątki polskie cechuje zwartość, statyczność, nienaturalistyczne proporcje, słabe rozczłonowanie bryły i redukcja detali oraz dominacja układu rytmiczno-symetrycznegoJózef Grabowski, Sztuka ludowa. Charakterystyki-porównania-odrębności, Warszawa 1977, s. 262.. Figury ujmowane są na ogół frontalnie, co wynika z ich usytuowania w kapliczkach, gdzie mogą być oglądane tylko z jednej stronyRoman Reinfuss, Jan Świderski, Sztuka ludowa w Polsce, Kraków 1960, s. 134.. Polichromia rzeźb ludowych utrzymana jest w wąskiej gamie kolorów; główne barwy to biel, róż (malowanie skóry), czarny (zarost, otwarte oczy); błękit, cynober lub czerwień wykorzystywane są do malowania szat postaci; rzadko używana jest zieleńRoman Reinfuss, Jan Świderski, Sztuka ludowa w Polsce, Kraków 1960, s. 135.. Świątki wykazują znaczną niezależność od skodyfikowanej kolorystyki rzeźb kościelnych. Rzeźby ludowe w niedługim czasie po wykonaniu traciły jaskrawą polichromię w wyniku działania warunków atmosferycznych (deszczu i promieni słońca) i ulegały spatynowieniu.