thumb|250px|Osiedle dawnej huty miedzi przy ul. Rudnicze/Ceglanej (1993)

Rudnicze – część Poznania a zarazem jednostka obszarowa Systemu Informacji Miejskiej (SIM) zlokalizowana na zachód od Górczyna, w przybliżeniu pomiędzy ulicą Wołczyńską, linią kolejową E20, Stawem Baczkowskim, ulicą Głogowską oraz stawami Głęboki Dół i Karpętaj. Graniczy z Kopaniną i Górczynem (na wschodzie i południowym wschodzie), Fabianowem (na południu) i Junikowem na północy. Przez Rudnicze przepływają cieki wodne, m.in. Ceglanka, Plewianka, Skórzyna i Strumień Junikowski.

Nazwa Obecna część miasta Poznań o nazwie Rudnicze była kiedyś osobną wsią, położoną 7 km na południowy wschód od Starego Rynku w Poznaniu. Pierwotnie była związana z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od drugiej połowy XIII wieku i ma średniowieczną metrykę. Pierwszy zachowany zapis pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1282 (według zachowanej kopii z XVII wieku) „Rudnice”, z rękopisu z XV wieku „Rudnycza”, 1296 (wg zachowanej kopii z 1304) „Rudniche”, 1365 (według zachowanej kopii z XVII wieku) „w Rudniczu”, 1408 „Rudnicze, 1474 „Rudnycze”, 1510 „Rudhynicze capituli deserta”, 1755 „bonorum Rudnicza”, 1783-1784 „Rudnicze”, 1888 „Rudnice, Rudnicze, Rudnica”.