Znaczną część swojej drugiej kadencji spędził w Indiach.

W 1892 przegrał wybory, a dwa lata później wyjechał do Londynu, gdzie objął obowiązki agenta generalnego (quasi-ambasadora) swojej kolonii. W 1898 powrócił do Adelajdy i wszedł w skład gabinetu Charlesa Kingstona, ale już po roku poróżnił się z premierem w sprawie reformy izby wyższej parlamentu i złożył dymisję. Równocześnie brał aktywny udział w pracach nad konstytucją planowanej federacji kolonii australijskich. To on zaproponował, aby oficjalna nazwa federacji brzmiała Commonwealth of Australia, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza Wspólnotę Australijską, choć przyjęło się tłumaczyć na polski jako Związek Australijski.

Kiedy Związek stał się faktem, Playford został wybrany do Senatu federalnego, gdzie początkowo pełnił funkcję szefa frakcji rządzącej Partii Protekcjonistycznej. Gdy premierem został Alfred Deakin, awansował Playforda na wiceprzewodniczącego Federalnej Rady Wykonawczej. W 1904 protekcjoniści stracili na nieco ponad rok władzę. Gdy powrócili do niej w 1905, premier Deakin powierzył Playfordowi kierowanie resortem obrony.