Demonstrujący domagali się dymisji Akajewa i uwolnienia Beknazarowa. Protest stłumiły siły prorządowe. W wyniku zajścia zginęło sześć osób.
Bezpośrednią przyczyną rewolucji były wyniki wyborów parlamentarnych z 27 lutego i 13 marca 2005 roku. Przed wyborami władza próbowała osłabić pozycję opozycji. W wyborach wystartowali przedstawiciele opcji prorządowej, opozycja antyakajewska (z Rozą Otunbajewą i Kurmanbekiem Bakijewem na czele) i kandydaci niezależni, reprezentujący głównie środowisko biznesowe. W pierwszej turze wyborów wzięło udział 60,85% wyborców. Najwięcej mandatów (31 na 75 w jednoizbowym parlamencie) uzyskała prorządowa partia Alga, Kirgistan! (pol. Naprzód, Kirgistan), kierowana przez córkę prezydenta, Bermet Akajewą. Obserwatorzy z OBWE i Parlamentu Europejskiego zgłaszali pewne naruszenia standardów wyborów demokratycznych, z kolei obserwatorzy z państw WNP uznali, że wybory były uczciwe i przejrzyste. Opozycja oskarżyła rząd o sfałszowanie wyników pierwszej tury. 4 marca w Dżalalabadzie doszło do pierwszej manifestacji.