Bitwa Po dotarciu do miasta Rzymianie rozłożyli się obozem a flota zajęła stanowiska od strony morza. Do pierwszego starcia doszło już następnego dnia, kiedy to oddział 500 ludzi Magona zaatakował 2 000 Rzymian przygotowujących się do szturmu. Po krótkiej walce Kartagińczycy, ponosząc pewne straty wycofali się do miasta. Równocześnie pozostali legioniści przystawiali drabiny do murów z innej strony, próbując wedrzeć się do środka. Atak zakończył się porażką Rzymian, a wielu z nich poległo spadając z dużej wysokości z drabin. Następnego dnia Rzymianie w większej sile podjęli kolejny szturm. Nowe oddziały w sile 500 ludzi zaatakowały od strony mielizny, gdzie nie było obrony kartagińskiej. Po wejściu na mury, Rzymianie weszli od tej strony do miasta likwidując obrońców i otwierając bramy, przez które wdzierali się pozostali żołnierze. Doszło do masakry ludności i rabunku miasta. Niedobitki obrońców z Magonem na czele po schronieniu się w miejscowej cytadeli, poddały się Rzymianom. Dopiero wówczas Scypion nakazał zaprzestania rzezi. W mieście Rzymianie zdobyli olbrzymie łupy, Kartagińczyków sprzedano w niewolę, natomiast rdzennym Iberyjczykom darowano wolność, dzięki czemu większość miejscowych plemion przeszła na stronę Scypiona.
Zobacz też Oblężenie Kartaginy
Literatura Bernard Nowaczyk: Kartagina 149–146 p.n.e., Wyd. Bellona, Warszawa 2008.
Nowa Kartagina Nowa Kartagina