Odwłok ma wyrostki pleuralne i boczne tergalne, w ostatnim stadium zredukowane. Dziewiąty tergit wyposażony jest w parę urogomf.
W Palearktyce występuje około 230 gatunków. Biologia ślimacznikowatych jest słabo poznana. W Polsce występuje jeden gatunek, Drilus concolor.
Systematyka Takson ten powszechnie wyróżniany był z rangą rodziny (np. systemy Lawrence'a i Newtona z 1995, Lawrence'a i innych z 2011 oraz Boucharda i innych z 2011), jednak wyniki wszystkich przeprowadzonych analiz molekularnych podważają zasadność takiego kroku. W 2011 Kundrata i Bocák na podstawie badań DNA rybosomalnego i mitochondrialnego obniżyli ślimacznikowate do rangi plemienia Drilini w obrębie Agrypninae (podrodzina sprężykowatych), wyłączając zeń rodzaje Pseudeuanoma i Euanoma, które umieszczone zostały w rozgniotkowatych.
Należą tu 4 rodzaje:
Drilus Olivier, 1790 Malacogaster Bassi, 1834 Selasia Laporte, 1836 Paradrilus Kiesenwetter, 1865
Przypisy
Kategoria:Ślimacznikowate