W stokach opadających w kierunku Doliny Małej Zimnej Wody znajdują się: południowe zbocze opadające w kierunku Pośredniego Myśliwskiego Żlebu, obejmujące przede wszystkim Dziurawy Upłaz, południowo-zachodnia ściana kończąca się w okolicy Łomnickiej Koleby i dolnej części Wielkiego Łomnickiego Ogrodu, a w niej: prawy filar z Wielką Myśliwską Kazalnicą i Myśliwską Szczerbinką oraz odnogą – Schodkową Grzędą, prawa depresja – Skrajny Kręty Żleb, środkowy filar z licznymi turniami, zakończony u dołu wysoką trójkątną ścianą, środkowa depresja, lewy filar, podcięty mniejszą stromą ścianą, lewa depresja – Zadni Kręty Żleb, przecięty w dolnej części Łomnicką Drabiną, zachodni filar spadający do środkowej części Wielkiego Łomnickiego Ogrodu, północno-zachodnia ściana opadająca do Łomnickiego Żlebu, przecięta Łomnicką Ławką.
Historia Pierwsze wejścia na Wielką Łomnicką Basztę nie są znane. Powodem tego jest jej łatwa dostępność od strony Doliny Łomnickiej. Niegdyś teren ten był popularnym miejscem polowań, więc najprawdopodobniej pierwszego wejścia na nią dokonał anonimowy koziarz. W latach 1957–1959 wybudowano kolejkę krzesełkową prowadzącą pod sam wierzchołek Wielkiej Łomnickiej Baszty. W 1978 r.