Polityka federalna W 1901 – kiedy zainaugurowano Związek Australijski – przeniósł się do parlamentu federalnego, gdzie zasiadł w ławach Partii Protekcjonistycznej jako poseł z okręgu Richmond. Był członkiem drugiego i trzeciego gabinetu Deakina, sprawując urzędy wiceprzewodniczącego Federalnej Rady Wykonawczej (1905-06), ministra spraw wewnętrznych (1906-07) i ministra obrony (1907-08). Na tym ostatnim stanowisku wsławił się wprowadzeniem systemu obowiązkowych szkoleń wojskowych (czego nie należy mylić z poborem, który pojawił się w Australii dopiero w czasie I wojny światowej) dla męskiej części obywateli.
Późniejsze życie W 1910 przeszedł na polityczną emeryturę, motywując to pogarszającym się stanem zdrowia. Przez resztę życia utrzymywał się z własnej farmy. Zmarł w szpitalu w Sydney w 1920 roku, przyczyną były schorzenia serca i nerek. W 1908 na wniosek premiera Deakina król odznaczył go Orderem św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co uprawniało go do tytułu Sir przed nazwiskiem. Zarówno premier, jak i sam Ewing uznali to odznaczenie za wyszukaną formę nieco złośliwego żartu, gdyż Ewing znany był w parlamencie ze swojej ogromnej niechęci do rozbudowanej tytulatury.
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Australii Kategoria:Członkowie Parlamentu Nowej Południowej Walii Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1920