W pierwszym roku istnienia wszystkich 8 linii (1898) z usług Wschodniogalicyjskich Kolei Lokalnych skorzystało 163 tys. pasażerów. 3 lata później przewozy pasażerów wzrosły do 313 tys. osób. W latach 1905–1913 kolejami podróżowało rocznie od 413 do 497 tys. pasażerów. Podróżni mogli korzystać z wagonów o zróżnicowanym standardzie, stosownie do ich możliwości finansowych. Najzamożniejsi klienci kolei korzystali z wagonów 1 klasy, dla najmniej wymagających pozostawały wagony 3 klasy. W latach 1898–1913, w najlepszych warunkach podróżowało nie więcej niż 0,5% pasażerów. Z przejazdu w 2 klasie korzystało wówczas 3,4–5,3% podróżnych. Największą popularnością cieszyła wśród pasażerów 3 klasa – wagonami tej klasy podróżowało 81–94% klientów. Pozostałe 2–13% stanowiły osoby podróżujące według taryfy wojskowej. Wschodniogalicyjskie Koleje Lokalne nie eksploatowały wagonów pasażerskich 4 klasy.
W 1898 koleje lokalne przewiozły tylko 80,6 tys. t ładunków. Kolejne lata przyniosły dynamiczny wzrost przewozów towarowych: ze 137 tys. t (1899) do 223 tys. t (1902) i 312 tys. t (1905). Lata 1906–1910 przyniosły stopniowy spadek zleceń na przewóz towarów – z początkowych 279 tys. t. do 198 tys. t. W latach bezpośrednio poprzedzających wybuch I wojny światowej transport towarów i ładunków oscylował w przedziale 263–270 tys.