Kościół świętego Franciszka z Asyżu w Pradze, zwany też kościołem świętego Franciszka Serafickiego (czes. kostel sv. Frantiska Serafinského) – zabytkowy kościół w stylu barokowym, zamykający od północy plac Krzyżowców na praskim Starym Mieście przy moście Karola.
Historia Kościół został wzniesiony w latach 1679-1689. Budową kościoła kierowali włoscy budowniczowie Gaudenzio Casanova i, po jego śmierci, Domenico Canevalle. Autorem projektu był francuski architekt Jan Baptista Mathey. Kościół powstał na fundamentach wcześniej tu istniejącego gotyckiego kościoła pod wezwaniem świętego Ducha, a inauguracji dokonał arcybiskup praski Jan Bedřich z Valdštejna w 1688, nadając mu za patrona świętego Franciszka z Asyżu zwanego Serafińskim.
Wystrój Fasada kościoła zdobią rzeźby w niszach, przedstawiające patronów Czech (po lewej św. Agnieszkę, św. Wita i św. Franciszka z Asyżu, po prawej św. Wacława i św. Ludmiłę), dzieła Mateusza Wacława Jäckla z 1717. W attyce znajdują się kopie rzeźb aniołów (z środkowym aniołem trzymającym w rękach krzyż) tego samego autora. Kopuła kościoła w stylu włoskim była pierwszą tego rodzaju kopułą w Czechach. Zdobi ją od wewnątrz fresk Sąd Ostateczny, wykonany w latach 1722-1723 przez Wacława Wawrzyńca Reinera. W ołtarzu głównym autorstwa Josefa Dobnera znajduje się obraz Stygmatyzacja św.