Siły i plany radzieckie Po stronie radzieckiej operację przeprowadziły siły Front Południowego generała Fiodora Tołbuchina. Brak jest informacji o celach radzieckiego dowództwa i przyjmuje się, że celem operacji było odciążenie sił walczących na łuku kurskim, aczkolwiek niektórzy autorzy przypuszczają, że biorąc pod uwagę wielkość zaangażowanych sił, możliwe jest, że pierwotny plan zakładał bardziej długofalowe zdobycze terenowe. W dalszym toku można było skierować natarcie na rejon przemysłowy Donbasu i rozbić południowe skrzydło niemieckiej 6. Armii.

Siły radzieckie na odcinku przełamania składały się przede wszystkim z 5. Armii Uderzeniowej i 2. Armii Gwardii, które dysponowały 13 dywizjami i 1 brygadą piechoty, 5 pułkami artylerii, 2 pułkami artylerii przeciwpancernej, pułkiem czołgów, dywizją artylerii przeciwlotniczej i oddziałami saperskimi. Z jednostek pancernych, działały dwa korpusy zmechanizowane – 2. i 4. Korpus Zmechanizowany Gwardii, dysponujące ok. 500 czołgami. Dowództwo frontu dysponowało dalszymi oddziałami wsparcia w postaci 2 brygad przeciwpancernych, 7 pułków wyrzutni rakietowych (katiusz) i dywizją artylerii przeciwlotniczej.W późniejszych walkach wzięły udział także pojedyncze dywizje z 28. i 44. Armii, rozlokowane bardziej na południe.