Obie dywizje SS posiadały 29 lipca łącznie tylko 11 sprawnych czołgów ciężkich Tiger, poza tym czołgi PzKpfw III i IV i działa szturmowe StuG III (kilka dalszych Tigerów jednak wyremontowano w najbliższych dniach).
Przed rozpoczęciem ofensywy na tym terenie operowało jedynie myśliwskie i bombowe lotnictwo rumuńskie, lecz w toku ofensywy Niemcy przerzucili na ten obszar znaczne siły 4 Floty Powietrznej. Lotnictwo państw osi było słabsze liczebnie i musiało też być używane na innych odcinkach frontu, lecz kompensowało to umiejętnym koncentrowaniem sił, wyszkoleniem i doświadczeniem pilotów (zwłaszcza niemieckich) i znaczną przewagą myśliwców Bf 109G nad samolotami radzieckimi.
Ofensywa radziecka Ofensywa radziecka rozpoczęła się 17 lipca 1943. Główny rejon przełamania stanowił odcinek od wsi Dmitrowka (ob. Dmytriwka) na północy do Kujbyszewa na południu, długości nieco ponad 20 km. Na głównym kierunku zaatakował 31. Korpus Strzelecki, wsparty artylerią i lotnictwem szturmowym oraz czołgami 2. KZmechGw. Atak trafił na styk 306. i 294. Dywizji Piechoty i odniósł sukces – Rosjanom udało się zdobyć i pogłębić przyczółek na 4 km w głąb za rzeką Mius. Obie dywizje niemieckie straciły 55 oficerów i 2061 żołnierzy, łącznie z wziętymi do niewoli. Następnego dnia Niemcy wykonali przeciwuderzenie 16.