Norris zdymisjonował Knightona latem 1925 i zatrudnił na jego miejsce Herberta Chapmana. Knighton twierdził później, że Norris nie wypłacił mu należnej premii (szacowanej maksymalnie na 4.000 £)Soar & Tyler (2005), s.43. Norris zaprzeczył temu, natomiast Arsenal zaliczył bardzo słaby sezon (dopiero dwudzieste miejsce w lidze i odpadnięcie w 1. rundzie FA Cup). Później Norris przyznał, że załuje tej dymisji i że był to jeden z największych błędów w jego karierzeSoar & Tyler (2005), s.46, zaś po jakimś czasie j z własnej woli zapłacił Knightonowi 100 £.
Po opuszczeniu Kanonierów, Knighton pracował w Bournemouth (1925-28), Birmingham (1928-33), gdzie w 1931 doszedł do finału FA Cup, Chelsea (1933-39), gdzie zastąpił pracującego przez 26. lat Davida Calderheada, i Shrewsbury Town (1945-48), zanim zespół ten trafił do the Football League. W 1948 z powodu problemów z ciśnieniem Knighton wyjechał do Bournemouth i zajął się mniej stresującą pracą. Został sekretarzem klubu golfowego i znalazł również czas na napisanie autobiografii Behind the Scenes in