Konferencja Episkopatu Skandynawii (szw. Nordiska biskopskonferensen, , KES) - instytucja zrzeszająca biskupów Kościoła katolickiego z krajów skandynawskich: Islandii, Norwegii, Szwecji, Danii i Finlandii, posiadająca osobowość prawną. Nie jest dużą organizacją, gdyż we wszystkich diecezjach do niej należących mieszka ok. 250 tys. katolików.

Historia Początki Za początek skandynawskiej konferencji biskupów można uznać rok 1923, kiedy doszło do spotkania wikariusza apostolskiego diecezji sztokholmskiej bpa dra Johannesa Erika Müllera z wikariuszem apostolskim Danii bp. Josefem Bremsem oraz wikariuszem apostolskim Norwegii bp dr Johannesem Olavem Smitem, podczas którego rozmawiali na temat sytuacji zakonów żeńskich w Skandynawii oraz mieli zająć się wspólnie przygotowaniem wizyty kardynała Wilhelma Marinusa von Rossum, prefekta Kongregacji Krzewienia Wiary, która była pierwszą od czasów reformacji wizytą w tej części Europy tak wysokiego hierarchy katolickiego.