13 kwietnia 1929, zastąpił go 30 grudnia 1929 Daniel Bernard Gross, Tadeusz Gałecki – „Andrzej Strug”, Stanisław Gruszczyński, Stanisław Kelles-Krauz, Dorota Kłuszyńska, Stefan Kopciński, Bolesław Limanowski, Stanisław Posner – zm. 8 maja 1930, na jego miejsce wszedł w maju 1930 Stanisław Andrzej Radek, Michał Sokołowski.

W październiku 1928 Związek opuścili posłowie: Rajmund Jaworowski, Zygmunt Gardecki, Medard Downarowicz, Józef Niski, Julian Smulikowski, Adam Szczypiorski, Antoni Pączek, Marian Malinowski, Antoni Chudy, Zofia Praussowa tworząc Klub Parlamentarny PPS dawna Frakcja Rewolucyjna, którego kierownictwo stanowili: prezes – Julian Smulikowski, wiceprezes – Marian Malinowski, sekretarz – Antoni Chudy, skarbnik – Medard Downarowicz.

Sejm III kadencji (1930–1935) PPS w ramach Listy nr 7 uzyskała 24 mandaty w Sejmie i 5 w Senacie. Z uwagi na unieważnienie wyborów w okręgach Płock i Przemyśl we wrześniu 1931 r. przeprowadzono wybory uzupełniające, wyniku przeliczeń pomimo zysku dla listy, PPS stracił mandat w Płocku (Wincenty Kępczyński). Tym samym ZPPS liczył 23 posłów i 5 senatorówAdam Próchnik, Pierwsze piętnastolecie Polski niepodległej, Warszawa 1983, s.