Dodatkowo dane wysokościomierza laserowego (Lunar Orbiter Laser Altimeter) sondy Lunar Reconnaissance Orbiter ujawniły małą dolinkę w pobliżu wysokiego wzniesienia centralnego, co miało wpłynąć na lepsze warunki oświetlenia chmury wyrzuconego gazu i pyłu wskutek uderzenia impaktora oraz miało ułatwić obserwacje prowadzone z Ziemi. Nie udało się jednak dostrzec widzialnych oznak uderzenia w Księżyc, lecz spektrometr pracujący w podczerwieni wykrył miejsce uderzeniaUderzenie w Księżyc..
Impakt ostatniego członu rakiety nośnej LCROSS wzbił z dna krateru dwuczęściowy obłok pyłu. Pierwszy, uniesiony wyżej zawierał drobny pył oraz parę, drugi niższy, zawierał cięższą materię, pierwszy raz od miliardów lat poddaną działaniu światła słonecznego. Dane zebrane przez spektrometry sondy pozwoliły wykazać bez wątpliwości obecność wody w kraterze CabeusWodowanie sondy LCROSS na Księżycu.. Dodatkowym potwierdzeniem jest emisja zaobserwowana w paśmie ultrafioletowym, którą przypisano hydroksylowi, produktowi procesu rozpadu wody pod wpływem światła słonecznego.
Zobacz też Kratery księżycowe według średnicy
Przypisy
Kategoria:Kratery księżycowe