Po ustąpieniu nie wycofał się z polityki, pozostał w niej jako poseł do austriackiego parlamentu oraz członek władz partii socjaldemokratycznej.
13 listopada 1923 został wybrany drugim w okresie republiki burmistrzem Wiednia. Po wprowadzeniu dyktatury w 1934 roku został pozbawiony urzędu i aresztowany na kilka tygodni.
W 1944 roku został ponownie aresztowany, zwolniono go po kapitulacji III Rzeszy w maju 1945 roku. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Przypisy
Bibliografia Harald D. Gröller: Karl Seitz – Ein Leben an Bruchlinien. Wien: Schmid (2005). Harald D. Gröller: Karl Seitz – Ein Leben an Bruchlinien. Phil. Diss. Graz (2003). Rudolf Spitzer: Karl Seitz: Waisenknabe – Staatspräsident – Bürgermeister von Wien. Wien: Deuticke (1994). Gerda Irene Wondratsch: Karl Seitz als Schulpolitiker. Die Zeit bis zum Ersten Weltkrieg. Phil. Diss. Wien (1978). Anton Tesarek: Unser Seitz. Zu seinem achtzigsten Geburtstag. Beitrag zu einer Biographie. Wien: Volksbuchhandlung (1949). Franz Blaha: Karl Seitz. Mann des Volkes – Mann des Herzens. Eine Bilderschrift. Wien: Blaha (1945).
Kategoria:Burmistrzowie Wiednia Kategoria:Prezydenci Austrii Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu