Bolesław Szlązak (ur. 1906 w Strzemieszycach Wielkich, zm. 16 listopada 1995) – polski prawnik, poseł na Sejm PRL II kadencji (1957–1961), wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli (1958–1977), członek Trybunału Stanu (1982–1985).
Życiorys thumb|240px|Grób Bolesława Szlązaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Kształcił się w gimnazjum w Olkuszu, później na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej (studiów nie ukończył) oraz Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego (studia ukończył w 1945). W latach 30. zatrudniony w Urzędach Skarbowych w Poznaniu i Bydgoszczy oraz Prokuratorii Generalnej RP. Podczas II wojny światowej pracował w spółdzielni rolniczej w Piaskach koło Lublina. W 1945 podjął ponownie pracę w Prokuratorii Generalnej RP w Poznaniu, cztery lata później objął funkcję radcy w Prokuratorii Generalnej w Gdańsku. W 1957 rozpoczął pracę jako adwokat, a rok później został mianowany wiceprezesem Najwyższej Izby Kontroli (funkcję pełnił do czasu przejścia na emeryturę w 1977). Od 1980 do 1991 był członkiem Kolegium NIK.
Od maja 1945 w szeregach Stronnictwa Demokratycznego. Był zastępcą sekretarza generalnego (na przełomie lat 50. i 60.), zasiadał również w Centralnym Komitecie. W 1957 z ramienia SD objął mandat posła na Sejm PRL II kadencji w okręgu Leszno.