Od 1882 r. przytułkiem kierowała Kazimiera Gruszczyńska (zajmowała się administracją, całością zarządzały władze świeckie). Powołał ją na to stanowisko o. Honorat Koźmiński. Gruszczyńska była także współzałożycielką Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących, w skład którego weszły osoby zatrudnione w przytułku. Z jej inicjatywy w 1907 r. powstało Towarzystwo Opieki nad Pielęgniarkami. W 1909 r. przekształcono je w Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa.
W latach 1911–1913 do oficyny dobudowano dwa piętra. W okresie pomiędzy 1913 a 1915 r. powstała kaplica.
W 1920 r. Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa połączyło się z przytułkiem Przytulisko. Powstały zakład nazwano: Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa - Przytulisko. Przestały też istnieć świeckie władze Przytuliska. W latach 1931–1944 znajdowało się tam ok. 32-38 starszych kobiet.
2 października 1944 r. władze okupacyjne nakazały opuścić zakład. Członkinie Towarzystwa Pielęgnowania Chorych św. Józefa - Przytulisko (Siostry Franciszkanki od Cierpiących) wróciły po wojnie do niezniszczonego budynku. Uruchomiono w nim wówczas kuchnię dla pracowników Zarządu Miejskiego, która działała przez rok. Schronienie otrzymywali tu wojskowi wracający z obozów. Zaczęto również wydawać ubogim obiady i udzielać pomocy pielęgniarskiej.
Przypisy
Kategoria:Dawne szpitale w Warszawie Kategoria:Historia Warszawy Kategoria:Śródmieście Południowe