Bolesław Kostkiewicz (ur. 25 lipca 1908 w Jaśle, zm. 23 marca 2011 w Zielonej Górze) – polski dowódca wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego, Honorowy Prezes Rodziny Jazłowieckiej, inżynier leśnik, zasłużony dla polskiego łowiectwa, nestor myślistwa lubuskiego.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 25 lipca 1908 r. w Jaśle w zaborze austriackim. Studiował na Akademii Rolniczej w Dublanach k. Lwowa. Po całkowitym zniszczeniu zabudowy podczas wojny polsko-ukraińskiej Akademię przeniesiono do Lwowa, gdzie utworzono osobny Oddział Rolniczy. W 1935 ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej skierowany do 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich we Lwowie.
II wojna światowa W sierpniu 1939 r. zmobilizowany do czynnej służby, uczestnik kampanii wrześniowej w stopniu porucznika rez. Walczył nad Bzurą, brał udział w bitwach pod Górkami Kampinoskimi, Sierakowem i szarży pod Wólką Węglową jako dowódca 1 plutonu w 4 szwadronie 14 PUJ oraz w obronie Warszawy. Od 16 września przejął dowodzenie szwadronem po poległym por. Alfredzie Godlewskim. Za obronę Warszawy odznaczony Krzyżem Walecznych. Od października 1939 r. do stycznia 1945 r. jako jeniec wojenny przebywał w Oflagu II C Woldenberg (ob.