Wojna bawarska (1459 – 1463) – wojna pomiędzy Albrechtem Achillesem – elektorem Brandenburgii z dynastii Hohenzollernów a Ludwikiem IX Bogatym – władcą Bawarii z dynastii Wittelsbachów.
thumb|upright|Albrecht Achilles
Przyczyny U przyczyn wojny legły dążenia dwóch władców do opanowania terytoriów nad Dunajem i wokół Norymbergi, należących do Wittelsbachów: Ingolstadt i Neuburg an der Donau oraz Hohenzollernów: Bayreuth i Ansbach. Albrecht Achilles zamierzał rozszerzyć właściwość terytorialną swojego sądu książęcego. Przyświecała mu również idea odtworzenia księstwa frankońskiego, znanego z wczesnego średniowiecza.
Albrecht Achilles uzyskał poparcie cesarza Fryderyka III. Ludwik Bogaty został uznany za „burzyciela pokoju” (miru królewskiego). Niechęć cesarza wzbudzała również ekspansywność Ludwika, który zamierzał podporządkować sobie okoliczne miasta.
Przebieg W konflikt między Albrechtem Achillesem a Ludwikiem zostało wciągnięte biskupstwo Eichstätt. Obszar tego księstwa biskupiego leżał bowiem pomiędzy Ansbach a Ingolstadt. Zaś biskupi Rudolf II von Scherenberg z Würzburga oraz Filip von Henneberg z Bambergu trzymali stronę Ludwika Bogatego. Po nieudanej próbie rozejmu ze strony biskupa Johanna von Eych z Eichstätt, Ludwik najechał i złupił tereny biskupstwa.