W czasie I wojny światowej cerkiew została całkowicie zdewastowana. Skradziono z niej wszystkie ikony i księgi liturgiczne. Dopiero w 1919 zaczęto odprawiać w niej nabożeństwa. W pierwszej połowie lat 20. przeprowadzony został gruntowny remont budynku. Odnowioną cerkiew ponownie poświęcił metropolita wileński i litewski Eleuteriusz (Bogojawlenski) w 1927. Świątynia spłonęła 20 czerwca 1941, najprawdopodobniej na skutek świadomego podpalenia, o które prawosławni podejrzewali miejscową ludność katolicką, mszczącą się za nierówne traktowanie obydwu wyznań w czasach carskich. Resztki obiektu zostały rozebrane w celu pozyskania cegieł. Mimo istnienia w Ucianie ok. stuosobowej grupy prawosławnej otrzymali oni zgodę na urządzenie nowej cerkwi dopiero w 1989.
Bibliografia G. Szlewis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006,
Kategoria:Cerkwie w okręgu uciańskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Sergiusza z Radoneża Kategoria:Zniszczone cerkwie na Litwie Kategoria:Religia w Ucianie