873–888).

Pierwsza informacja o nim zawarta jest w 3 zwoju Zutang ji (Antologia gmachu Patriarchów) z 952 r., gdzie jako Qingzhu Xingsi jest jednym z omówionych 8 uczniów Huinenga.

Tak więc w prawie 130 lat po jego śmierci nagle zaczęto go promować, a 200 lat po jego śmierci wprowadzono go także do historycznej pracy. W pewnych kręgach chanu konieczna była nagle jego „ekshumacja z obskurnościOkreślenie badacza historii chanu Hu Shi. [w:] Albert Welter: Monks, Rulers, and Literati. s. 74.” Ponieważ Shitou Xiqian w chwili śmierci Huinenga miał zaledwie 13 lat, nie mógł być jego spadkobiercą, więc konieczne było znalezienie pośrednika łączącego go z Huinengiem i został nim Qingzhu Xingsi. Praca Zutang ji została napisana przez uczniów mistrza chan Zhaoqinga Wendenga (884–972) i jej celem było uprawomocnienie linii przekazu tego mistrzaAlbert Welter. Dzieło cytowane, s. 20.. Potwierdzenie Wendenga jako mistrza chan oparte było na przekazie Dharmy pomiędzy Huinengiem i Xingsim, a więc nagle mistrz ten wyłonił się jako główna postać chanu. Dopomogła w tym „tajemna transmisja”, która w chanie odbywała się w cztery oczy, a więc afiliacje linii przekazu mogły być właściwie dowolnie kształtowaneTamże, s. 75..