W październiku 1990 została deputowaną do Landtagu Brandenburgii z listy Związku 90. Objęła obowiązki ministra edukacji, młodzieży i sportu w rządzie regionalnym Manfreda Stolpego. W lecie 1992 wraz z ministrem ochrony środowiska Matthiasem Platzeckiem zrezygnowała z mandatu deputowanej, a w październiku 1992 również ze stanowiska ministra w proteście przeciw zaangażowaniu Stolpego we współpracę ze Stasi.
W 1993 została członkiem Prezydium Niemieckiego Ewangelickiego Kirchentagu. Zaangażowała się w działalność w Związku’90 – Zielonych. We wrześniu 2000 została wybrana pełnomocnikiem federalnym ds. archiwów Służby Bezpieczeństwa NRD. W 2006 uzyskała reelekcję na to stanowisko głosami wszystkich frakcji parlamentarnych z wyjątkiem postkomunistów z Die Linke. W wyborach w 2009 była kandydatką na prezydenta Niemiec.
Jest rozwiedziona. Wraz z Wolfgangiem Birthlerem (weterynarzem oraz ministrem i deputowanym Brandenburgii) ma trzy córki.
Odznaczona m.in. Krzyżem Wielkim z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2011Bundesverdienstkreuz für Marianne Birthler, bstu.bund.de z 25 marca 2011 ).
Przypisy