Budowa trwała 3 lata przy pomocy kilku tysięcy robotników sprowadzonych z Berlina.

W obecnych granicach Bydgoszczy dużym problemem było pokonanie Brdy w północnych częściach Okola i północno-zachodnich rejonach Bocianowa. Przez kilka miesięcy nawożono tony ziemi, tworząc nasyp w rejonie obecnego Placu Chełmińskiego, a na brzegach i w nurcie Brdy wznoszono przyczółki pod pierwszy w Bydgoszczy, tak duży most ceglany. Równolegle do jednotorowego, kolejowego połączenia miasta z Berlinem, stawiano słupy pod linię telegraficzną, którą oddano do użytku w 1849 r.

Most wzniesiono w latach 1849–1850. Był to klasyczny w ówczesnych czasach – gdy nie znano jeszcze żelbetu – most ceglany, arkadowy, łukowy. Wykonano pięć przęseł podpartych czterema filarami, z czego dwie podpory umieszczono bezpośrednio w nurcie rzeki. Most był znacznie wyniesiony ponad teren (28 m), co spowodowane było koniecznością zachowania odpowiednich spadków toru w obszarze dość znacznych deniwelacji terenuTaki stan rzeczy determinuje zbocze pradoliny Wisły, w której leży Bydgoszcz..