Charakterystycznymi objawami zespołu żyły głównej górnej są obrzęki twarzy i kończyn górnych oraz poszerzenie żył powierzchownych na klatce piersiowej wynikające z powstania krążenia obocznego. Stosunkowo często występują także duszności oraz kaszel lub chrypka. Trudności w przełykaniu zgłasza 11%, bóle głowy 6%, stridor 4% chorych. Objawy rzadko kiedy są zagrażające życiu, jednakże obrzęk nagłośni może spowodować poważne problemy z oddychaniem. Leczenie w pierwszej kolejności polega na objawowym załagodzeniu ewentualnych objawów bezpośrednio zagrażających życiu a następnie ustaleniu przyczyny zwężenia żyły głównej górnej i wdrożeniu swoistego leczenia przyczynowego.
Zespół opisany po raz pierwszy został przez Williama Huntera w 1757 roku u pacjenta z tętniakiem aorty w przebiegu kiły, a termin superior vena cava syndrome został wprowadzony przez Armanda Trousseau w 1865 roku.
Objawy duszność obrzęk i zaczerwienienie szyi i twarzy, zwłaszcza dookoła oczu kaszel obrzęk rąk ból w klatce piersiowej zaburzenia połykania zaburzenia widzenia rzężenia stridor bóle głowy nudności obrzęk śluzówek nosa poszerzenie żył szyjnych i żył powierzchownych klatki piersiowej otępienie śpiączka.
Nachylenie się do przodu lub położenie się nasila dolegliwości.