Oryginał pracy nie zachował się do dziś, jednak dzieło to odnaleziono w koreańskiej kopii w klasztorze Haein w latach 30. XX w. Ponieważ w Zutang ji dużą rolę odgrywają koreańscy mnisi, badacz buddyzmu Yanagida Seizan sugeruje, że autorzy dzieła Yun i Jing byli koreańskimi mnichami. Z kolei Ishii Mitsuō identyfikuje Yuna z Taguanem Chiyunem (906–969), spadkobiercą Fayana Wenyi. Mizuno Kōgen utożsamia Jinga z Guyinem Chijingiem, spadkobiercą Lumena Chuzhena, a Yuna – z Shimenem Yunem, spadkobiercą Shimena HuicheAlbert Welter. "Lineage and Contex in the 'Patriarch's Hall Collection' and 'Transmission of the Lamp'". [w] The Zen Canon. Understanding the Classic Text. Ss. 144, 145

Inny japoński badacz Kinugawa Kenji sugeruje, że w 952 oryginalny tekst Zutang ji liczył tylko jeden zwój. Koreańczycy dodali do pierwotnego tekstu drugi wstęp, dopisali większość treści aż do 20 zwojów i wydali w 1245.

Zutang ji rozpoczyna się od biografii siedmiu buddów przeszłości, następnie łączy chan bezpośrednio z Buddą Siakjamunim i prezentuje biografie 28 patriarchów indyjskich. Po nich następują biografie mistrzów, którzy zapoczątkowali kilka najważniejszych linii przekazu chanu. Kulminacją jest ostatni zwój, prezentujący biografie uczniów mistrza Mazu.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pisma buddyzmu chan