Władysław Tarnowski herbu Leliwa, ps. lit.: Ernest Buława, Student (ur. 4 czerwca 1836choć podawany jest też 1844 w majątku Wróblewice koło Drohobycza, zm. 19 kwietnia 1878 u wybrzeży San Francisco w Kaliforniizmarł na parowcu „Pacyfic” płynącym z Japonii do USA) – polski hrabia, pianista, kompozytor, poeta, dramaturg i tłumacz.
Życiorys thumb|left|200px|Portret Władysława Tarnowskiego, autorstwa Maurycego Gottlieba, 1877. Był synem hrabiego Waleriana i Ernestyny Tarnowskich.
Wcześnie rozwinął swoje liczne talenty i już jako kilkulatek przypuszczalnie został przedstawiony Fryderykowi Chopinowi.
Kształcił się najpierw we Lwowie i Krakowie w gimnazjumO czym można sądzić na podstawie wzmianki w wierszu dedykowanym pośmiertnie koledze a następnie na wydziałach prawa i filozofii Uniwersytetu LwowskiegoW czasie studiów we Lwowie mieszkał w wynajmowanym mieszkaniu wspólnie z Tadeuszem Rozwadowskim (któremu poświęcił wiersz Na śmierć Tadeusza Rozwadowskiego poległego na polu chwały 1863), Antonim Zaleskim (synem byłego namiestnika) oraz Bartłomiejem Rozwadowskim. Informacja z Tomisław Rozwadowski Pamiętniki, ZN Ossolineum, sygn. 7978/III oraz Uniwersytetu JagiellońskiegoO tym wzmianka w biogramie Władysława Tarnowskiego zamieszczonym w Nowy Korbut, wyd.