W dniu 15 listopada 1945 roku na lotnisku fabrycznym samolot S-1 został oblatany przez radzieckiego pilota, jako drugi samolot polskiej konstrukcji oblatany po 1945 roku (po LWD Szpak). Wkrótce potem samolot został przetransportowany na lotnisko Okęcie w Warszawie i oficjalnie przekazany do dyspozycji wojska. Pomimo tego, że samolot został zbudowany bez obliczeń aerodynamicznych i wytrzymałościowych, a w związku z tym nie mógł otrzymać homologacji, konstruktor samolotu kontynuował próby. W dniu 14 maja 1946 roku samolot S-1 pilotowany przez por. Stankiewicza w czasie prób zwalił na ziemię w centrum Warszawy. Powodem wypadku była niekorzystna, tzw. podwójna biegunowa profilu płata. Samolot został całkowicie rozbity, a pilot odniósł tylko niewielkie obrażenia. Po tym zdarzeniu zrezygnowano z dalszych prac nad tym samolotem.
Użycie Samolot S-1 był wykorzystywany tylko do prób w locie.
Opis konstrukcji Samolot S-1 był górnopłatem w układzie parasol. Konstrukcja drewniana. Kadłub kratownicowy, z przodu kryty blachą duraluminiową, w tylnej części płótnem. Kabiny odkryte, każda wyposażona w urządzenia sterownicze.