Przenośnia ta przywołuje na myśl również jej autora, Johana Huizingę (a także fragment polskiego tłumaczenia dialogu z filmu Pulp fiction).

Metaforyczne sformułowanie „skrzydlate słowa” wywodzi się z greki. Występuje w eposach Homera i wskazuje na charakter ludzkiego słowa, które może „lecieć od ust do ust” lub „z ust do uszu słuchającego”. Wyrażenie to przybrało charakter międzynarodowy i przedostało się do różnych języków, np. (), , , (kryłatyje słowa). W Polsce termin „skrzydlate słowa” pojawił się w 1958 r. Inne propozycje spolszczeń epea pteroenta to „lotne słowa” i „uskrzydlone słowa”.

Źródła skrzydlatych słów Skrzydlatymi słowami bywają pełne zdania oraz mniejsze konstrukcje wyrazowe. Są to te fragmenty wypowiedzi, które utrwaliły się w obiegu językowym jako „czyjeś słowa”. Jako skrzydlate słowa mogą funkcjonować między innymi teksty, takie jak: cytaty – np. biblizmy (Cenniejsi jesteście niźli wróble), cytaty z literatury (mędrca szkiełko i oko), z filmów (Ciemność, widzę ciemność), piosenek (), wypowiedzi znanych osób (Nie chcę, ale muszę); tytuły – np. książek (Paragraf 22) lub filmów (Zezowate szczęście); popularne slogany, hasła i reklamy – np.