thumb|Męczennicy dominikańscy z Ząbkowic Śląskich – fragment tablicy na kościele Podwyższenia Krzyża Świętego thumb|Relikwiarz męczenników dominikańskich z Ząbkowic Śląskich znajdujący się w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego Męczennicy dominikańscy z Ząbkowic Śląskich – zbiorowa nazwa na dwóch zakonników dominikańskich (ojca Jana Budę i ojca Mikołaja Carpentariusa) i jednego diakona – Andrzeja Cantorisa, zamordowanych przez husytów w Ząbkowicach Śląskich w Wielki Piątek – 2 kwietnia 1428.
Męczeństwo Tłem dla wydarzeń były religijne wojny husyckie. W Wielki Piątek 1428 husyci zajęli Ząbkowice Śląskie, co zakończyło się mordami na mieszkańcach i rabunkiem mienia. Gdy najeźdźcy wtargnęli do klasztoru dominikańskiego, część zakonników próbowała ich powstrzymać przed rabunkiem. Najpierw zabito więc maczugą kaznodzieję – ojca Jana Budę. Ciało poćwiartowano mieczem na kawałki i rozrzucono po dziedzińcu klasztornym. Superior (odpowiednik przeora) – ojciec Mikołaj Carpentarius, został spalony przed kościołem na stosie, złożonym z paramentów, obrazów i rzeźb kościelnych. Z kolei diakon Cantoris powieszony został na Bramie Wrocławskiej, a następnie zabity strzałami z łuku. Wszyscy przed śmiercią zostali oskalpowani, celem ośmieszenia tonsur.