zrezygnował ze stolicy patriarszej. Kościół prawosławny czci go jako obrońcę prawosławia w tzw. niedzielę prawosławia (I niedziela Wielkiego Postu).
Pisma W spuściźnie Filoteusza przeważają pisma polemiczno-dogmatyczne w obronie palamizmu. Napisał 15 Argumentów przeciwnych (Antirretikój, wyd. w Tomos Agapes, Jassy, 1698; PG 151, 773–1186) stanowiące polemikę dogmatyczną z poglądami religijnymi historyka Nicefora Gregorasa. 12 diatryb powstało w okresie późniejszym z namowy Jana Kantakuzena. Filoteusz dowodził w tym dziele, że prawdziwa teologia nie potrzebuje dialektyki Arystotelesa, lecz wierności nauce Ojców Kościoła. Napisał również czternaście Rozdziałów (Kephalajaj) poświęconych zwalczaniu herezji Barlaama i Akyndyna. Oprócz tego napisał Żywot Palamasa (Bios), w którym zastosował doktrynę palamicką do ortodoksyjnej hagiografii. Pozostawił po sobie wiele pism homiletycznych, liturgicznych i poematów kościelno-liturgicznych. Pod redakcją Filoteusza powstał w 1339 r. Tomos (Tómos hagiorejtikós) broniący nauki Palamasa, którym posłużono się na synodzie w 1341 r., dla określenia