Według kabały kolejne sefiry stanowią kolejne stopnie wyższej boskiej emanacji i przesyłają je niżej za pomocą dwudziestu dwóch ścieżek spinających całe Drzewo. Najniższa z nich odbija blask i zawraca go z powrotem do sefirot Keter. Ten cykliczny proces emanowania światła i odbijania go do Ein Sof ukazuje dynamiczną naturę opisywanego zjawiska. Wyraża także jego paradoksalność - wewnętrzne życie Boga, które emanuje z Niego (pozostając w Nim), aby końcowo powrócić jako droga człowieka do zbawienia.
Czasami pojawia się jedenasta sefira – Daat (Wiedza, hebr. דעת) – jest ona niezależną emanacją, mediuje między Chochmą i Biną. Oznacza wejście sefir w wyższy stan (gadlut), nabycia przez nie rozumu (mochin), który pochodzi od sefirot Keter.
Przypisy