Do końca wojny prowadził swój zakład krawiecki przy ulicy Komandorskiej, który w czasie oblężenia Wrocławia w roku 1945 został całkowicie zniszczony.
W dniu 24 maja 1945 spotkał się z pierwszym prezydentem powojennego Wrocławia Bolesławem Drobnerem, tego samego dnia na zebraniu zarządu miasta powierzono mu funkcję ławnika zarządu oraz przewodniczącego komisji handlu i przemysłu. Okres powojenny był jednak dla Juszczaka i wielu innych przedwojennych wrocławian pochodzenia polskiego okresem trudnym, spotykali się oni bardzo często z niechęcią lub nawet wrogością ze strony osób przybyłych z centralnej Polski i kresów. Ze względu charakterystyczny sposób wysławiania się czy nieznajomość niektórych polskich zwyczajów, przedstawiciele wrocławskiej Polonii byli uznawani przez przybyłą do Wrocławia ludność za Niemców. Sam Juszczak przez pewien czas musiał nosić przy sobie specjalny dokument wystawiony przez jego znajomego, pracownika przedwojennego konsulatu polskiego we Wrocławiu, zaświadczający o tym że jego właściciel nie jest Niemcem.