thumb|Jakub Szapiro i Abraham Zbar w oknie kamienicy przy ul. Lipowej 33 w Białymstoku Jakub Szapiro (esp. Jakobo Ŝapiro; ur. 29 października 1897 w Białymstoku, zm. 12 lipca 1941 tamże) – polski dziennikarz, literat i nauczyciel, propagator sztucznego, międzynarodowego języka esperanto, założyciel Towarzystwa Esperanckiego im. Ludwika Zamenhofa, poprzednika Białostockiego Towarzystwa Esperantystów.
Życiorys Urodził się 29 października 1897 w Białymstoku. Jego rodzicami byli Aron Szapiro i Maria z domu Tropp.
Z jego inicjatywy jako sekretarza władz miejskich w Białymstoku 11 czerwca 1919 przemianowano ulicę Zieloną na ulicę Zamenhofa. 26 listopada 1920 podjął się założenia Towarzystwa Esperanckiego im. Zamenhofa, lecz towarzystwa nie zarejestrowano. Kolejną, skuteczną tym razem, próbę podjął 17 lipca 1922 roku i od tego dnia do 1939 był prezesem organizacji.
Został zamordowany wraz z rodziną 12 lipca 1941 na placu w Lesie Pietrasze, po wkroczeniu wojsk niemieckich do Białegostoku.
Miał żonę Ewę i dwóch synów: Artura (ur. 12 lutego 1922Państwu Szapiro urodził się syn, Esperanto Triumfonta, 19.03.1922) i Adama (zm.