W XVIII wieku własność Podoskich.

100px|thumb|left|Józef Sawa Caliński – portret imitacyjny (oficer kozaków zaporoskich, 1720) 100px|thumb|left|generał Antoni Józef Madaliński – żołnierz Józefa Sawy-Calińskiego (1770), zajął zamek w Szreńsku w 1794

Podczas konfederacji barskiej w latach 1769–1771 zamek stanowił bazę sił konfederackich pod dowództwem marszałka wyszogrodzkiego konfederacji barskiej Józefa Sawy Calińskiego, który 17 lutego 1770 obronił się tu przed wojskami rosyjskimi pod wodzą pułkownika C.F. Wachtmeistra. W rok później Józef Sawa-Caliński ranny w bitwie z wojskami rosyjskimi pod dowództwem majora Salomona pod Szreńskiem 26 kwietnia 1771 dostał się do niewoli rosyjskiej.

14–15 marca 1794 brygada generała Antoniego Madalińskiego (który służył podczas konfederacji barskiej w oddziale Józefa Sawy Calińskiego, m.in. stacjonując w szreńskim zamku) zniosła posterunek pruskich huzarów na zamku w Szreńsku.

Po III rozbiorze zamek znalazł się w zaborze pruskim i stał się własnością Karla Ludwiga Erharda Knoblocha, który w 1800 roku rozebrał mury i baszty – przebudowując część mieszkalną zamku (tzw. dom mniejszy) na klasycystyczny pałac, m.in. dobudowując drugi trakt.

Pałac przetrwał do 1945, kiedy to po upaństwowieniu, eksploatowany jako szkoła, spłonął w 1948.