Stanisław Zamoyski herbu Jelita, (ur. w 1519, zm. 6 czerwca 1572) – magnat, hetman nadworny w latach 1564–1572Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 55., rotmistrz jazdy obrony potocznej w latach 1552-1566Marek Plewczyński, Żołnierz jazdy obrony potocznej za panowania Zygmunta Augusta, Warszawa 1985, s. 283., starosta bełski, łowczy chełmski (ok. 1561), i kasztelan chełmski (1566).

Życiorys Odziedziczył po ojcu w 1535 roku majątek Skokówkę (miejsce przyszłej lokacji Zamościa) z dworem obronnym, i wsie; Żdanów, Kalinowice, Tworyczów, Łętownię i połowę Pniowa. W nagrodę za bohaterską służbę wojskową w walkach z Moskwą, Tatarami i Wołochami, król Zygmunt August obdarował go starostwami; bełskim, zamechskim i godnością kasztelana chełmskiego oraz został senatorem, a także doszedł do fortuny liczącej się w Rzeczypospolitej.

Poseł na sejm warszawski 1556/1557 roku z ziemi chełmskiejPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 129..

W roku 1560 uczestniczył w synodzie w Bychawie. Był do śmierci wyznawcą kalwinizmu.