Włodzimierz Chełmicki (ur. 18 maja 1887 w Starej Wsi, zm. 7 września 1968 w Lublinie) – pisarz, krytyk.
Życiorys Jego rodzicami byli Gustaw Chełmicki z Chełmicy (1849-1898) i Aniela Jaźwińska. Jego żoną była Wanda Aruszewska herbu Jastrzębiec.
W 1906 roku ukończył Szkołę Handlową Edwarda Rontalera i zaczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1907 roku, w Lipsku, podjął studia handlowe, kontynuując je w Genewie (Faculté des Lettres). W 1910 roku, w Krakowie, studiował polonistykę pod opieką swojego kuzyna, prof. Chrzanowskiego; obaj spokrewnieni byli z Henrykiem Sienkiewiczem. W czasie I wojny światowej został ranny i, niezdolny do dalszych walk na froncie, dostał się do szkoły inżynieryjnej w Petersburgu. Na ten czas przypadają pierwsze próby literackie.
Twórczość Jego pierwszym utworem była trzyaktowa komedia Wojna i miłość. Następne powstały sztuki: Pieniądz – trzyaktowa sztuka, której tytuł po wojnie został zmieniony na Kapitaliści; Portret – pięcioaktówka o polskiej malarce Oldze Boznańskiej; Wróg w domu – jednoaktówka; Twarz i maska (1963) – komedia czteroaktowa; Dolary (1964) – komedia czteroaktowa. Oprócz sztuk teatralnych Chełmicki napisał sporo opowiadań (np.