Nagrobek Piotra Tomickiego znajduje się w kaplicy biskupa Piotra Tomickiego na Wawelu. Wykonany został przez Bartłomieja Berrecci ok. 1524-26 – 1530 r.
Projektantem nagrobka był na pewno budowniczy kaplicy, Berrecci. Wykonał go też zapewne przy współpracy dwóch lub trzech rzeźbiarzy ze swego warsztatu. Nagrobek Tomickiego, który osobiście doglądał prac, został uznany już współcześnie za wybitne dzieło, w roku 1545 królowa Bona zamawia u Padovana wykucie na jego wzór nagrobka dla Piotra Gamrata.
Nagrobek Tomickiego inicjuje nowy w Polsce typ monumentu nagrobnego: pomnik oparty o ścianę z prostokątną niszą dla sarkofagu z leżącą postacią zmarłego. Opis nagrobka Obramienie architektoniczne nagrobka Tomickiego tworzy pośrodku prostokątną wnękę, w której dolnej części, na wysuniętym ku przodowi sarkofagu, spoczywa postać zmarłego. Na cokole, w środku znajduje się tablica inskrypcyjna. Wysunięte ku przodowi boczne części cokołu tworzą piedestały dla półkolumn ujmujących z boków wnękę centralną oprawioną w dekoracyjną ramę listwową. Kolumny, o starannie wymodelowanych głowicach typu korynckiego, ozdobione są wicią roślinną krzyżującą się i tworzącą owale, przez które przechodzi środkiem pionowy ornament roślinny. Dół kolumn nad bazą ujęty jest w liście akantu. Rama otaczająca wnękę ozdobiona jest rozetkami.