W 1646 roku ukazała się druga z jego najważniejszych prac- In quatuor libros meteorologicorum Aristotelis commentaria. Nie zawierała ona jednak tylko komentarzy do dzieł Arystotelesa, jak mógłby sugerować tytuł. W wydaniu z 1686 roku został on zresztą zmieniony na Philosophia experimentalis. Cabeo przeprowadził te same doświadczenia co Galileusz, chcąc w sposób eksperymentalny obalić lub potwierdzić jego twierdzenia. Najbardziej znanym doświadczeniem Galileusza które opisał było to dotyczące spadku ciał. Cabeo potwierdził obserwacje poprzednika, stwierdzając iż spadek różnych ciał z tej samej wysokości nie zależy od ich masy. Był to pogląd sprzeczny z powszechnie przyjętymi wówczas tezami Arystotelesa ale Cabeo stwierdził iż musi to być prawda gdyż doświadczenie przeprowadził wielokrotnie i za każdym razem uzyskiwał zbliżone wyniki. Przypisywanie rozstrzygającego znaczenia eksperymentom było wówczas nowatorskim podejściem ale Cabeo rozpowszechnił ten pogląd wśród wielu innych uczonych ze swojego zakonu. Nie oznacza to jednak że Niccolò był zwolennikiem wszystkich nowych poglądów w nauce. W innych swoich pracach często prezentował się na przykład jako zwolennik geocentryzmu.